Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Hizlaria(k): Karmen Irizar Aranguren (1948) Genaro Laskurain Lete (1942) Herria: Antzuola (Gipuzkoa)
Hika egitea lotsagabekeria zen garai batean, Karmenen ustetan; zuka egin behar zitzaion jendeari. Hika baserritarren hizkera zela esaten zen. Baserritar moduan zapalduta sentitu izan da Karmen. Genarok azaltzen du aurreko belaunaldiaren garaian, maiorazgoa izatea garrantzitsua zela baina industria garatu zenean, emakumeak zigarroak erretzen eta gazteleraz hasi zirela, kategoria emango balie bezala. Baserriak hizkuntza eta beste gauza asko mantendu izanak balio handia daukala dio Karmenek. Baserritarrak jende bajutzat hartzen zituztela kontatzen du Karmenek.
Informazio gehiago: Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Non eten da hikaren transmisioa?
Itziar Arrieta Albizuri (1941) Olatz Arrieta Albizuri (1943) Yolanda Larrañaga Arrieta (1968) Jone Zabaleta Larrañaga (1998)
Azkoitia
-
Toka entzunagoa
Oñati
-
Etxean jaso du hitanoa
Ainara Elortza Izagirre (1979)
Azkoitia
-
Euskara ezberdina Bermeoko baserrietan eta kalean
Loren Anasagasti Larrabaster (1932)
Bermeo
-
Lagun artean hika natural
Koldo Zubizarreta Arenaza (1961)
Arrasate
-
Hika ondo erabiltzen ote duten zalantzak
Julen Aldalur Larrañaga (1999) Asier Odriozola Elorza (1999)
Azkoitia
-
Seme-alabei hika ez transmititzeko arrazoiak
Karmele Agirregabiria Agirre (1964) Axun Garai Errasti (1939)
Eskoriatza
-
Hika jakitea, gehigarria
Oñati
-
Gaur egun hika gutxi
Mertxe Odriozola Igartua (1956) Edurne Olalde Igartua (1958)
Oñati
-
Bikotearekin normalean zuka
Mari Karmen Inza Iñurritegi (1953) Marije Ugarte Garitaonandia (1956)
Oñati


