Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Hizlaria(k): Karmen Irizar Aranguren (1948) Genaro Laskurain Lete (1942) Herria: Antzuola (Gipuzkoa)
Hika egitea lotsagabekeria zen garai batean, Karmenen ustetan; zuka egin behar zitzaion jendeari. Hika baserritarren hizkera zela esaten zen. Baserritar moduan zapalduta sentitu izan da Karmen. Genarok azaltzen du aurreko belaunaldiaren garaian, maiorazgoa izatea garrantzitsua zela baina industria garatu zenean, emakumeak zigarroak erretzen eta gazteleraz hasi zirela, kategoria emango balie bezala. Baserriak hizkuntza eta beste gauza asko mantendu izanak balio handia daukala dio Karmenek. Baserritarrak jende bajutzat hartzen zituztela kontatzen du Karmenek.
Informazio gehiago: Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Ondo ikusten du gazteagoek berari hika egitea
Fernando Aranbarri Oiartzabal (1947)
Azkoitia
-
Hitanoa Lezon
Agustina Pontesta Garmendia (1950)
Lezo
-
Umeekin hika tarteka, modu informalean
Amaia Aiastui Leibar (1956) Primi Iñarra Leibar (1956)
Arrasate
-
Ohitura aldatzea zaila iruditzen zaio
Ane Ugarte Garitaonandia (1993)
Oñati
-
Lasarten gaztelaniaz hitz egiteko ohitura handiagoa
Lander Iribar Zumeta (2004) Aimar Vázquez Saizar (2004)
Usurbil
-
Emakumeei hika gizonen moduan egiten diete askok
Eli Igarzabal Erostegi (1947) Mila Martinez de Zuazo Unzurrunzaga (1943) Sara Martinez de Zuazo Unzurrunzaga (1944) Mariaxun Villar Lizarazu (1948)
Oñati
-
Rezolako nagusiari berorika
Anparo Larzabal Urdanpilleta (1927)
Donostia
-
Kuadrillan egun batetik bestera erabaki zuten hika egiten hastea
Asier Retegi Oiartzabal (1990)
Oiartzun
-
Hika, berrogei urtetik gorakoen artean bakarrik
Josu Lasagabaster Altube (1980)
Aretxabaleta
-
Eskolara gutxi; falangekoen lokala
Maria Dolores Manso Berasarte (1944)
Lezo


