Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Hizlaria(k): Karmen Irizar Aranguren (1948) Genaro Laskurain Lete (1942) Herria: Antzuola (Gipuzkoa)
Hika egitea lotsagabekeria zen garai batean, Karmenen ustetan; zuka egin behar zitzaion jendeari. Hika baserritarren hizkera zela esaten zen. Baserritar moduan zapalduta sentitu izan da Karmen. Genarok azaltzen du aurreko belaunaldiaren garaian, maiorazgoa izatea garrantzitsua zela baina industria garatu zenean, emakumeak zigarroak erretzen eta gazteleraz hasi zirela, kategoria emango balie bezala. Baserriak hizkuntza eta beste gauza asko mantendu izanak balio handia daukala dio Karmenek. Baserritarrak jende bajutzat hartzen zituztela kontatzen du Karmenek.
Informazio gehiago: Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Pertsona bat, tratamendu bat
Juli Elizburu Agirre (1939) Jesus Lizarazu Unanue (1936)
Zumarraga
-
Hitanoa bultzatzeko puntu garrantzitsuak
Irati Lizarralde Alberdi (2004) Leire Lizarralde Alberdi (1999)
Azkoitia
-
Berorika, zuka edo hika
Maria Albizu Irizar (1908)
Leaburu
-
Seme-alabei hika egin arren, euren artean zuka
Ixabel Jauregi Alberdi (1956)
Azkoitia
-
Hitanoa ia galdu da
Agurtzane Epelde Iriarte (1960)
Elgoibar
-
Seme alabekin hika?
Juxe Zuazua Eguren (1964)
Aretxabaleta
-
Alabekin hika gutxi
Rosa Igartua Urkia (1952)
Oñati
-
Nola jaso duzue hika?
Beatriz Ugarte Garitaonandia (1961)
Oñati
-
Anaiei hika, arrebei zuka
Felix Salaberria Lopetegi (1949)
Lezo
-
Hika hitz egiten zutela ohartu ere ez
Mari Tere Biain Iñurritegi (1928)
Oñati


