Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Hizlaria(k): Karmen Irizar Aranguren (1948) Genaro Laskurain Lete (1942) Herria: Antzuola (Gipuzkoa)
Hika egitea lotsagabekeria zen garai batean, Karmenen ustetan; zuka egin behar zitzaion jendeari. Hika baserritarren hizkera zela esaten zen. Baserritar moduan zapalduta sentitu izan da Karmen. Genarok azaltzen du aurreko belaunaldiaren garaian, maiorazgoa izatea garrantzitsua zela baina industria garatu zenean, emakumeak zigarroak erretzen eta gazteleraz hasi zirela, kategoria emango balie bezala. Baserriak hizkuntza eta beste gauza asko mantendu izanak balio handia daukala dio Karmenek. Baserritarrak jende bajutzat hartzen zituztela kontatzen du Karmenek.
Informazio gehiago: Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Senideei zuka, gurasoei berorika
Valentina Yeregi Inza (1915)
Lasarte-Oria
-
Hika tratamenduaren bilakaera
Ainara Elortza Izagirre (1979)
Azkoitia
-
Noka berreskuratzeko, lehenengo neskek ekin behar
Jose Ramon Jauregi Guridi (1960) Jaime Larrea Aranguren (1960)
Antzuola
-
Hika konfiantzan, eta emakumeei egitea kosta
Jose Ramon Jauregi Guridi (1960) Jaime Larrea Aranguren (1960)
Antzuola
-
Senideen artean hika
Anjel Akizu Gaztañaga (1949)
Aretxabaleta
-
"Gainetik jartzearen" sentsazio deserosoa
Maider Irizar Kortabarria (1975)
Oñati
-
Emakumezkoei hika gutxiago
Ramon Arrese Letona (1949)
Eskoriatza
-
Hika galduko balitz, zer?
Mari Tere Azkoitia Guridi (1948) Maria Angeles Zelaia Zubia (1946) Jesusa Zumalde Barrena (1947)
Oñati
-
Hika etxean jaso du
Inma Gaztañaga Txintxurreta (1948)
Arrasate
-
Hitanoarekiko aurreiritziak eta ohiturak
Karmen Irizar Aranguren (1948) Genaro Laskurain Lete (1942)
Antzuola


