Hika, zuka eta berorika
Hizlaria(k): Jesusa Zabala Aramendi (1923) Herria: Legazpi (Gipuzkoa)
Etxean, euskaraz egiten zuten. Gurasoekin zuka hitz egiten zuten. Gurasoek seme-alabei hika hitz egiten zien, eta anai-arreben artean ere hika hitz egiten zuten. Apaizari eta medikuari berorika hitz egiten behar izaten zitzaion. Apaizaren aurrean, gizonezkoek txapela kendu behar izaten zuten.
Informazio gehiago: Hika, zuka eta berorika
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Hika, zuka eta berorika
Rikardo Salaberria Galarraga (1940)
Lezo
-
"Edozeinei ezin hika egin"
Mari Tere Azkoitia Guridi (1948) Maria Angeles Zelaia Zubia (1946) Jesusa Zumalde Barrena (1947)
Oñati
-
Hizkuntzaren txip-a aldatzea batzuetan zaila da
Xabier Elkorobarrutia Letona (1966) Igor Herrarte Letona (1978)
Arrasate
-
Hika umorerako eta emakumeen artean
Kontxi Martinandiarena Telleria (1961)
Oñati
-
Ama hika egiten hasi zitzaien anaiari eta berari
Ane Ugarte Garitaonandia (1993)
Oñati
-
Baserrian hobeto mantendu da hitanoa
Anjel Akizu Gaztañaga (1949) Koldo Zubizarreta Lasagabaster (1949)
Aretxabaleta
-
Hitanoak konplizitatea ematen du
Irati Barrena Bolinaga (1999) Marixol Bolinaga Erostarbe (1962)
Oñati
-
Hika: orain gaztetan baino gehiago
Maria Jesus Markuleta Lete (1952)
Oñati
-
Neska gazteen hitanorako ohitura
Irati Lizarralde Alberdi (2004) Leire Lizarralde Alberdi (1999)
Azkoitia
-
Hitanoaren "garbi puntua"
Eneka Muñoz Lasa (2004) Ixone Santxez Encinas (2004)
Usurbil


