Hika, zuka eta berorika
Hizlaria(k): Jesusa Zabala Aramendi (1923) Herria: Legazpi (Gipuzkoa)
Etxean, euskaraz egiten zuten. Gurasoekin zuka hitz egiten zuten. Gurasoek seme-alabei hika hitz egiten zien, eta anai-arreben artean ere hika hitz egiten zuten. Apaizari eta medikuari berorika hitz egiten behar izaten zitzaion. Apaizaren aurrean, gizonezkoek txapela kendu behar izaten zuten.
Informazio gehiago: Hika, zuka eta berorika
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Hika eta zuka, apaizari ihes
Juan Kruz Anza Uranga (1932)
Donostia
-
Hika baserritarrena, eta baserritarrak zapalduta
Karmen Irizar Aranguren (1948) Genaro Laskurain Lete (1942)
Antzuola
-
"Hikaren" balioaz
Andere Arriolabengoa Bengoa (1982)
Aramaio
-
Hikaren erabilera-ohiturak
Itziar Arrieta Albizuri (1941) Olatz Arrieta Albizuri (1943) Yolanda Larrañaga Arrieta (1968) Jone Zabaleta Larrañaga (1998)
Azkoitia
-
"Hi" zela forma ohikoena jakin behar luke jendeak
Ainara Elortza Izagirre (1979)
Azkoitia
-
Ingo Xonau! proiektuari buruz
Alaia Beitia Bolinaga (1985)
Oñati
-
Hika mantendu dadin bere alea jartzen
Juxe Zuazua Eguren (1964)
Aretxabaleta
-
Ume txikiei hikarik ez
Maritxu Arrese Letona (1945) Ramon Arrese Letona (1949)
Eskoriatza
-
Amaginarrebari gustatu ez arren, senarrarekin hika
Ixabel Jauregi Alberdi (1956)
Azkoitia
-
Seme-alabei zuka; semeek lagun artean hika
Mila Etxezarreta Agirre (1957) Joxe Mari Mendizabal Lete (1955)
Antzuola


