Hizkuntza traterak: berorika, hika
Hizlaria(k): Jesusa Anitua Lejardi (1926) Jose Mari Anitua Lejardi (1924) Herria: Markina-Xemein (Bizkaia)
Abadeari berba egiteko txapela kendu eta "jaune" eta "berori" esan behar izaten zitzaion. Beraiek, neba-arrebek, " ez dok eta bai dok" (hitanoa) erabiltzen dute; elkarrizketatzaileekin, ostera, zukan. Jesusak uste du denekin egiten duela hikaz. Nagusiei sekula ez die egin.
Informazio gehiago: Hizkuntza traterak: berorika, hika
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Hitanoaren egoera Oñatin
Ane Ugarte Garitaonandia (1993)
Oñati
-
Zein da hikaren egoera?
Pili Etxeberria Kortabarria (1960) Kontxi Martinandiarena Telleria (1961) Marilu Orueta Biain (1962)
Oñati
-
Euskara batua eta hika
Mertxe Odriozola Igartua (1956) Edurne Olalde Igartua (1958)
Oñati
-
Hikak segurtasuna ematen du
Pili Irazabal Gorosabel (1953) Beatriz Irizar Elortza (1948)
Oñati
-
Emakumeek hika egitea gaizki ikusita
Kontxita Biain Biain (1928) Mari Tere Biain Iñurritegi (1928)
Oñati
-
Hika esaten dituzten esaldiak
Eneka Muñoz Lasa (2004) Ixone Santxez Encinas (2004)
Usurbil
-
Euskararen erabileraren inguruko azalpenak: hika, zuka, berori
Donato Ibarguren Unanue (1920)
Bergara
-
Gurasoek hika sekula ez
Amaia Arana Beitia (1963) Beronika Garai Urkia (1962)
Arrasate
-
Hika, zuka eta berorika
Teresa Aresti Izagirre (1924)
Amorebieta-Etxano
-
Zaharragoari hikarik ez
Mila Martinez de Zuazo Unzurrunzaga (1943)
Oñati


