Baserritarra izatea lotsagarria zen
Hizlaria(k): Mari Karmen Inza Iñurritegi (1953) Marije Ugarte Garitaonandia (1956) Herria: Oñati (Gipuzkoa)
Hika eta euskara bera gutxituta zegoen oso Frankismo garaian. Hika batez ere emakumeen artean galdu zen. Gizonen arteko harremana baserri-girokoa zen askotan, eta hika mantendu zuten. Mari Karmenek gogoan du kalean zehar behiak gidatzen zituela, baserritar izaera ebidentzian uzteko modu bat zen hori eta lotsaz bizi zuen.
Informazio gehiago: Baserritarra izatea lotsagarria zen
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Hitanoa etxean jaso dute
Irati Lizarralde Alberdi (2004) Leire Lizarralde Alberdi (1999)
Azkoitia
-
Euskararekiko kontzientzia falta
Mireia Arrieta Lete (1979) Juxe Zuazua Eguren (1964)
Aretxabaleta
-
"Hika aproposagoa da tabernarako"
Mertxe Arregi Erostarbe (1953) Rosa Igartua Urkia (1952)
Oñati
-
Norekin hika; askotan oharkabean
Kontxita Biain Biain (1928) Mari Tere Biain Iñurritegi (1928)
Oñati
-
Gaztetako lagunekin hika
Maritxu Arrese Letona (1945)
Eskoriatza
-
Hikari propaganda egin behar zaio
Mertxe Arregi Erostarbe (1953) Rosa Igartua Urkia (1952)
Oñati
-
Mutilekin eta senarrarekin zela hitz egiten duten
Inma Gaztañaga Txintxurreta (1948) Joxepi Letona Badiola (1944)
Arrasate
-
Lagunartean hika hasteko nahia
Araitz Etxaniz Azpiazu (2004)
Azkoitia
-
Zaharragoei, zuka
Mari Jose Arana Aranburu (1950) Maillolli Manterola Arrieta (1953) Domi Unsain Iartzabal (1949)
Oiartzun
-
Katu arrari noka
Pili Irazabal Gorosabel (1953) Beatriz Irizar Elortza (1948)
Oñati


