Baserritarra izatea lotsagarria zen
Hizlaria(k): Mari Karmen Inza Iñurritegi (1953) Marije Ugarte Garitaonandia (1956) Herria: Oñati (Gipuzkoa)
Hika eta euskara bera gutxituta zegoen oso Frankismo garaian. Hika batez ere emakumeen artean galdu zen. Gizonen arteko harremana baserri-girokoa zen askotan, eta hika mantendu zuten. Mari Karmenek gogoan du kalean zehar behiak gidatzen zituela, baserritar izaera ebidentzian uzteko modu bat zen hori eta lotsaz bizi zuen.
Informazio gehiago: Baserritarra izatea lotsagarria zen
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Euskararen erabileraren inguruko azalpenak: hika, zuka, berori
Donato Ibarguren Unanue (1920)
Bergara
-
Hika: etxean, eskolan eta auzoan
Agurtzane Zumalde Barrena (1956) Koldo Zumalde Barrena (1957)
Oñati
-
Mutikoei errazago egiten diete hika
Xeferi Erostarbe Lazkano (1933) Bittori Goitia Larrañaga (1928) Enkarna Grisaleña Gil (1928)
Oñati
-
Kuadrillan egun batetik bestera erabaki zuten hika egiten hastea
Asier Retegi Oiartzabal (1990)
Oiartzun
-
Norekin egiten duten hika
Mariasun Ibabe Okina (1956) Amaia Pagaldai Urrutia (1961)
Arrasate
-
Txakurrari hika
Mari Tere Azkoitia Guridi (1948) Maria Angeles Zelaia Zubia (1946) Jesusa Zumalde Barrena (1947)
Oñati
-
Hikarekin malguagoak izan beharko genuke?
Pili Irazabal Gorosabel (1953) Beatriz Irizar Elortza (1948)
Oñati
-
Zuka, hika baino
Miren Garmendia Urzelaieta (1936)
Lezo
-
Hika irakastea eskoletan?
Mariasun Ibabe Okina (1956) Amaia Pagaldai Urrutia (1961)
Arrasate
-
Matematikako irakasleak hika
Julen Aldalur Larrañaga (1999) Asier Odriozola Elorza (1999)
Azkoitia


