Baserritarra izatea lotsagarria zen
Hizlaria(k): Mari Karmen Inza Iñurritegi (1953) Marije Ugarte Garitaonandia (1956) Herria: Oñati (Gipuzkoa)
Hika eta euskara bera gutxituta zegoen oso Frankismo garaian. Hika batez ere emakumeen artean galdu zen. Gizonen arteko harremana baserri-girokoa zen askotan, eta hika mantendu zuten. Mari Karmenek gogoan du kalean zehar behiak gidatzen zituela, baserritar izaera ebidentzian uzteko modu bat zen hori eta lotsaz bizi zuen.
Informazio gehiago: Baserritarra izatea lotsagarria zen
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Euskara batuaren eragina hitanoaren galeran
Maritxu Arrese Letona (1945) Ramon Arrese Letona (1949)
Eskoriatza
-
Nokaren egoera Azkoitian
Javier Zubizarreta Zubizarreta (1955)
Azkoitia
-
Lehengusuekin toka; nokarik ez du erabiltzen
Jaione Azpiazu Larrañaga (1969) Araitz Etxaniz Azpiazu (2004)
Azkoitia
-
Toka nagusi Oñatin; noka gutxi
Oñati
-
Ohitura aldaketak hitanoaren erabileran
Mirari Guridi Grisaleña (1955) Agurtzane Zumalde Barrena (1956) Koldo Zumalde Barrena (1957)
Oñati
-
Eskolan tartea hitanoarentzat
Amaia Aiastui Leibar (1956) Primi Iñarra Leibar (1956)
Arrasate
-
Hitanoaren balioa
Markel Arriolabengoa Martiarena (1990)
Arrasate
-
Hikaren gorabeherak
Zuhaitz Gurrutxaga Loiola (1980)
Elgoibar
-
Lagunekin beti hika hitz egin izan du
Antonio Zubeldia Olano (1930)
Altzaga
-
Etxean aginduetarako hika
Julen Abasolo Gallastegi (1963)
Aretxabaleta


