Hasieran hika trakets samar: hi eta zu nahastuta
Hizlaria(k): Maider Irizar Kortabarria (1975) Herria: Oñati (Gipuzkoa)
Hika egiten hasteko prozesua. Lotsarik ez, konfiantza zegoelako, baina aditzak falta zitzaizkion. Etxean entzundakotik atera zituen aditzak, batzuetan asmatu ere bai. Erabiltzeak konfiantza dakar. Hasieran ohikoa da lehengo ohiturara joatea, zukara jotzea. Hizkuntza emozioekin lotuta dago, eta salto bat egitea suposatzen du. Zailena: gutxi egoten den jendearekin egiten jarraitzea eta taldeetan, hi eta zu nahasten direnean. Hi-k ez dauka pluralik.
Informazio gehiago: Hasieran hika trakets samar: hi eta zu nahastuta
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Noiz erabiltzen da hika?
Mila Maiztegi Bengoa (1949) Maria Jesus Markuleta Lete (1952) Belen Zumalde Barrena (1963)
Oñati
-
Noka ikasteari buruz
Lander Iribar Zumeta (2004) Aimar Vázquez Saizar (2004)
Usurbil
-
Hitanoa, altxor bat
Mireia Arrieta Lete (1979) Juxe Zuazua Eguren (1964)
Aretxabaleta
-
"Hika pentsatu gabe irteten da"
None Zumalde Zumalde ahizpak ()
Oñati
-
Nagusiei eta emakumeei, beti "zuka"
Ramon Zabala Arruabarrena (1929)
Elgeta
-
Anaiekin hika, baina gurasoei berorika
Kontxita Zaldua Zabala (1924)
Urnieta
-
Hitanoa, ohitura eta konplexua
Mari Tere Azkoitia Guridi (1948) Maria Angeles Zelaia Zubia (1946) Jesusa Zumalde Barrena (1947)
Oñati
-
Euskaraz egiteko lotsa
Joxe Mari Zapirain Etxeberria (1933)
Errenteria
-
Hika, zuka eta berorika
Paxkuala Kortadi Ormaetxea (1923)
Hernani
-
Zein baldintza behar dira hika egiteko?
Eli Igarzabal Erostegi (1947) Mila Martinez de Zuazo Unzurrunzaga (1943) Sara Martinez de Zuazo Unzurrunzaga (1944) Mariaxun Villar Lizarazu (1948)
Oñati


