Baserritarra izatea lotsagarria zen
Hizlaria(k): Mari Karmen Inza Iñurritegi (1953) Marije Ugarte Garitaonandia (1956) Herria: Oñati (Gipuzkoa)
Hika eta euskara bera gutxituta zegoen oso Frankismo garaian. Hika batez ere emakumeen artean galdu zen. Gizonen arteko harremana baserri-girokoa zen askotan, eta hika mantendu zuten. Mari Karmenek gogoan du kalean zehar behiak gidatzen zituela, baserritar izaera ebidentzian uzteko modu bat zen hori eta lotsaz bizi zuen.
Informazio gehiago: Baserritarra izatea lotsagarria zen
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Gabino Arana maisua
Aurelio Ikobaltzeta Goiti (1939) Margarita Ikobaltzeta Goiti (1934) Maria Elisa Ikobaltzeta Goiti ()
Mañaria
-
Zeruko Argian bere borondatez
Luis Alberto Aranberri Mendizabal (1945)
Eibar
-
Seme-alaben hitanorako joera
Karmen Irizar Aranguren (1948) Genaro Laskurain Lete (1942)
Antzuola
-
Hikak harreman-mota deskribatzen du
Leire Larrañaga Sudupe (1981)
Azkoitia
-
Lantegira sartu aurretik, baserriko lanak
Kontxita Biain Biain (1928) Mari Tere Biain Iñurritegi (1928)
Oñati
-
Aita zorrotza euskara kontuekin
Jasone Gorroño Aldai (1954) Mila Zubizarreta Unanue (1948)
Aretxabaleta
-
Donostiako gazte kuadrilletan euskaraz aritzearekin nahikoa
Xabier Eizagirre Landa (1957)
Azkoitia
-
Hika lankideekin
Amaia Altuna Sagasta (1961)
Arrasate
-
Emakumea eta prakak
Mertxe Odriozola Igartua (1956) Edurne Olalde Igartua (1958)
Oñati
-
Gustuko musika
Markel Arriolabengoa Martiarena (1990) Ibai Zubizarreta Pagaldai (1991)
Arrasate


