Euskararen egoera garai batean
Hizlaria(k): Fernantxo Intxaurrandieta Aizpurua (1947) Herria: Lezo (Gipuzkoa)
Hika hitz egiteko ohitura dute. Bere gazte garaitik hona euskara asko aldatu dela dio. Eskolan gaztelaniaz ikasi zuten. Banderak igo eta "Cara al sol" kantatu behar izaten zuten, egunero. Flechas y pelayos. Kale Nagusian guardia zibil ezkongabeak bizi ziren (eta koartelean ezkonduak), eta kalean topo egiten zutenean ezin zuten euskaraz egin. Soldaduskan ere ezin, noski. Azpeitiko batzuekin elkartu zen han, eta isilka bertsotan ere aritzen ziren (Anjel Larrañaga musikaria).
Informazio gehiago: Euskararen egoera garai batean
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Semeari hika egitearren kontu hartu ziotenekoa
Josu Lasagabaster Altube (1980) Aitor Zubizarreta Zubia (1979)
Aretxabaleta
-
Berorika noiz eta norekin
Joxe Mari Soroa Berrotaran (1932)
Usurbil
-
Lagunekin euskaraz? Eta hiketan?
Julen Telleria Lopetegi (1990)
Tolosa
-
Elizak zuka hobesten zuen
Lurdes Badiola Aranguren (1960) Pello Legorburu Ibarguren (1956)
Antzuola
-
Toka gehiago entzuten da noka baino
Lurdes Badiola Aranguren (1960) Pello Legorburu Ibarguren (1956)
Antzuola
-
Duela urte eta erdi hasi ziren elkarrekin hika egiten
Irati Barrena Bolinaga (1999) Marixol Bolinaga Erostarbe (1962)
Oñati
-
Senideen artean hika
Anjel Akizu Gaztañaga (1949)
Aretxabaleta
-
Mutilek neskei gaizki hika sarritan
Alaia Beitia Bolinaga (1985)
Oñati
-
Noka, ahalduntzeko tresna?
Eneka Muñoz Lasa (2004) Ixone Santxez Encinas (2004)
Usurbil
-
Angiozarren, giro euskalduna; hika
Bergara


