Kalean ez hika eta ez zuka
Hizlaria(k): Mirari Guridi Grisaleña (1955) Herria: Oñati (Gipuzkoa)
11 urterekin jaitsi zen Mirari Araoztik Oñatira, eskolara. Kaleko hizkuntza nagusia gaztelania zen. Gogorra izan zen Mirarirentzat, erdararik ez baitzekien orduan. Baserritarra izateagatik lotsatzen zen kalean. Egoera horrek bultzatuta, auzokoak zirenak batu eta konfiantza berreskuratu zuen.
Informazio gehiago: Kalean ez hika eta ez zuka
Hitanoari buruzko pasarteak
-
Ezin denek hika egin
Mari Tere Areitioaurtena Bikandi (1930) Elias Euba Irakulis (1920)
Amorebieta-Etxano
-
Familiako kale baserria eta hikarekin lehen hartuemana
Anjel Akizu Gaztañaga (1949)
Aretxabaleta
-
Zein baldintza behar dira hika egiteko?
Eli Igarzabal Erostegi (1947) Mila Martinez de Zuazo Unzurrunzaga (1943) Sara Martinez de Zuazo Unzurrunzaga (1944) Mariaxun Villar Lizarazu (1948)
Oñati
-
Senideek hika egiten zioten elkarri
Iñaki Arregi Moraza (1927)
Andoain
-
Hika eta berorika egiteko ohitura gutxi
Ines Ibargutxi Larrea (1924)
Legazpi
-
Etxean zeharka ikasi zuen hika
Rosa Igartua Urkia (1952)
Oñati
-
Anaiarekin eta kuadrillakoekin hasi zen hika
Leire Larrañaga Sudupe (1981)
Azkoitia
-
Emakumeek hika egitea ez zen polita
Libe Garbizu Irazu (1936)
Pasaia
-
Gertatzen zen semeari hi eta alabari zu egitea
Imanole Legorburu Ibarguren (1962) Lierni Legorburu Ibarguren (1959)
Antzuola
-
Semeari hika, alabari zuka, apaizari berorika
Jose Inazio Aranberri Aldanondo (1939)
Zumarraga


